عشقی مرا گزید.

حکیمان به صبر چاره ام کردند ؛ تلخ و سخت...

و من، در بستر روزمرگی ها، گاه در پشت پرده ی چشم هایم، پنهانی، آن گزش مطبوع را در خاطرم تکرار می کردم...

تکرار... تکرار... تکرار...

اما دریغ که به پلک زدنی میگذشت... و چشم بایستی که گشوده میشد به نشانه ی حیات!

...

ادامه دارد!

--------------------------------------

 1: سینه مالا مال درد است

 

 2: زیرکی را گفتم این احوال بین خندید وگفت/ صعب روزی بوالعجب کاری پریشان عالمی

 

3: ای بُت اصفهـان,زان شراب جلفا,ساغری در ده مارا / ما غریبیــــم ای مه,بـر غریبــان,رحمی کن خـــدا را

 

4: در طریق عشقبازی امن و آسایش بلاست/ ریش باد آن دل که با درد تو خواهد مرهمی!!!

 

5: عالمی دیگر بباید ساخت وز نو آدمی

 

6: گریه حافظ چه سنجد پیش استغنای عشق؟؟!!

 

7: ریحان... ریحان... ریحان...